วันจันทร์ที่ 25 มิถุนายน พ.ศ. 2561

Nc18+ ep.13 หึง





*************CutNc18+************



       "อ๊ะ...โอ๊ย" เขาว่าจบปอร์เช่ก็จัดการยัดกายแท่งร้อนอันใหญ่ของเขาเข้ามาแบบไม่ทันตั้งตัว มันเจ็บ ถึงจำไม่ค่อยได้ว่าครั้งที่แล้วเขาทำกับฉันแบบนี้ไหม แต่ครั้งนี้กลับรู้สึกแย่กว่าครั้งที่แล้วเพราะครั้งก่อนฉันไม่มีสติ ครั้งนี้ฉันมีสติกลับห้ามเขาไม่ได้  ถ้าฉันหยิบไอ้นั้นที่อยู่ใต้หมอนได้ ป่านนี้ฉันอาจจะไม่โดนแบบนี้ก็ได้

        "อ๊ะ...อึก...เจ็บ...ออกไปจะ..จากตัวฉันนะ"ฉันร้องเสียงหลง

       ตัวตนอันแข็งแกร่งของเขาค่อยๆล่วงล้ำเข้าในร่าวกายฉัน...เข้ามามากขึ้น มากขึ้นจนฉันแทบจะปริแตกออกเป็นเสี่ยง

       ฉันพยายามร้องห้ามเขาแต่ทุกครั้งที่เปล่งเสียงออกมา มันดันกลายเป็นเสียงอย่างอื่นแทนเนี่ยสิ

       รู้ตัวอีกที ข้อมือฉันก็ถูกปล่อยให้เป็นอิสระ ทำให้ฉันรีบหาที่ระบายความเจ็บทันใด โดยการจิกเล็บลงที่อกและที่หลังแกร่งของเขาเป็นทางยาวจนเลือดซิบออกมา แต่ฉันไม่สนหรอก ตอนนี้เจ็บ!!

        เขาเริ่มขยับร่างกายสอดประสานเข้าอย่างจ้าบจ้วง ความรู้สึกมันคล้ายกับโดนโยนลงจากที่สูงๆจนรู้สึกหวาดเสียวหวิวๆปอร์เช่เอาแต่เสียดสีกายจนร่างกายร้อนผ่าวของตัวเองลงมาจนแทบติดไฟ อุณหภูมิในห้องร้อนขึ้นราวกับมีใครมาสุมกองไฟแล้วด้วยน้ำมันเชื้อเพลิงทั้งๆที่แอร์ก็ปรับเอาไว้ต่ำกว่า15องศา ตัวฉันและเขาต่างเปียกชื้นที่เต็มไปด้วยเหงื่อและกลิ่นกายหอมของเราสองคน ทุกครั้งที่เขากระแทกตัวเข้ามาฉันก็ปฏิเธไม่ได้ว่ามันเจ็บ แต่มันก็รู้สึกดีด้วยเช่นกัน

       "อา...เบา...เบาหน่อย อ๊ะ"เขารุนแรงกับฉัน เจ็บ ฉันจึงบอกเขาเพราะฉันเองก็จะไม่ไหวเอา

       "พูดสิ...พูดว่าเธอเป็นของฉัน"ปอร์เช่จ้องหน้าฉัน จู่ๆ เขาขยับกายแรงกว่าเดิม

      "อ๊ะ...อา..." เขากระแทกเข้ามาซ้ำๆกระแทกแรงๆเหมือนเขาพยายามให้ฉันพูดตามเขาเร็วๆ จนฉันเปล่งเสียงแปลกออกไปอย่างห้ามไม่อยู่

        "เร็วสิพรีม พูดเดี๋ยวนี้เลย"ฉันได้ยินที่เขาพูด และเหมือนจะเห็นเขาทำอะไรสักอย่างไกล้ๆหัวเตียง ซึ่วฉันมองมันไม่ถนัด หยาดเหงื่อจากคนเยื้องบนกำลังหยดพรมลงร่างกายฉันซ้ำแล้วซ้ำเล่า ฉันจึงคว้าม้ายทอยของเขาลง ให้ใบหน้าโน้มลงมาไกล้ชิดฉัน จนมันสัมผัส ฉันจึงจูบไปที่ริมฝีปากของเขาเบาแล้วเอ่ยคำนั้นออกไป

       "อา...ฉะ...ฉัน...เป็น...อ๊ะ...ของนะ...นาย ของนาย...คนเดียวได้ยินไหม!"มันน่าอาย น่าอายเหลือเกิน

       ติ้ด!

       "หึ!ดีแล้วจำไว้ แต่...ถ้าลืมเดี๋ยวฉันจะเปิดให้ฟัง"เสียง...กดปุ่มโทรศัพท์มันมาจากข้างๆฉัน ก่อนที่เขาจะยกโทรศัพท์ขึ้นเพื่อโชว์ให้ฉันเห็น และมันจะดีมากกว่าเดิมคือ เขาคงไม่ได้บันทึกเสียงตอนที่ฉันพูดหรอกน่ะ

        ทว่า...มันกับตรงกันข้ามกับคำข้อฉันจริงๆ

       ติ้ด!!

       [อา...ฉะ...ฉัน...เป็น...อ๊ะ...ของนะ...นาย ของนาย...คนเดียวได้ยินไหม!]

       ทุเรศสิ้นดี!!

       "นาย ไอบ้า บันทึกไว้ทะ...อื้ม~"ฉันกำลังด่าเขา แต่ก็โดนเขาปิดปากด้วยริมฝีปากเขาแทนเพื่อหยุดทุกคำทักท้วงใส่เขา

       "......"ปอร์เช่ผละริมฝีปากออกโดยที่เขาเองก็ยังไม่หยุดเคลื่อนไหวกายอยู่ เขาก็บดจูบอย่างหิวกระหาย

       "อ๊ะ...พอ...พอทีเถอะ...อ๊า~"ฉันบอกเสียงสั่นความรู้สึกวูบไหวแล่นไปทั่วทั้งร่าง รู้สึกอีกทีคือตอนๆด้ยินเสียงของนายปอร์เช่ ตรงข้างๆหู ฉันได้ยินเสียงร่างกายกระแทกเข้ากับร่างกายฉันไม่หยุดหย่อน

        "ไม่...ยังไม่พอ...ฉันจะเอาให้ป่องไปเลย จะได้ไม่มีหน้าไปอี๋อ๋อกับชายอื่น ทีไม่ใช่ฉัน"เขาบอกแล้วจ้องมาที่ฉันอย่างแน่วแน่ ว่าเขาจะทำจริงๆ ก่อนจะกระแทกร่างเข้ามาที่ฉันซ้ำๆจนร่างกายของฉันกระตุกสั่น ด้วยความรู้สึกที่ยากจะอธิบายได้  เขาจับเลื่อนมือลงมาที่สะโพกเป็นการขยับบังคับโดยไม่ลืมที่จะขยับเรือนกายไปพ้อมๆกัน

       "อ๊ะ...ปอร์เช่..."

       "พรีม...พรีม...อา~"เขากราดมองใบหน้าฉัน ปล่อยหยาดเหงื่อกระทบลงบนผิวกาย ฉันจิกลงขยุ้มผมนุ่มของคนเบื้องบนแรงๆอย่างห้ามไม่อยู่

        "ปอร์เช่...อะ...อ๊า"มะ ไม่ไหวแล้ว ความรู้สึกแปลกๆมันวิ่งวนไปทั่วกาย  ถ้ายังทำแบบนี้อยู่ฉันต้องแย่แน่ๆมันอึดอัด ทรมาน...ทรมานไปหมดจนอธิบายไม่ได้...ทำไมต้องรู้สึกแบบนี้ด้วย

        "อื้ม...อีกนิด...อีกนิดเดียว...อา"หูฉันได้ยินเสียงของเขาๆด้อย่างชัดเจน ก่อนจะเริ่มส่ายหัวอย่างอดกลั้นเมื่อถูกเขาจู่โจมทั้วริมฝีปากและทั้งช่วงล่างอีก ลมหายใจของเขากระทบลงผิวฉันอย่างนุนแรงมากขึ้น สัมผัสของเขารุนแรงมากยิ่งขึ้น เพราะเขาทำให้ร่างกายฉันกระตุกถี่รัวเหมือนร่างกายของเขา ทุกอย่างหยุดนิ่งเพียงชั่วครู่ แต่สุดท้ายเขาก็ค่อยๆเคลื่อนไหวกายอีกครั้งและอีกครั้ง บทเพลงรักที่แสนเร้าร้อนได้บรรเลงต่อไปเรื่อยๆ
   
.
.
.
.
.    

        "อื้อ...อ๊า~/อ๊า~อ้าย!"ร่างใหญ่อัดฉีดไปยังช่องทางรักของร่างบางทุกหยาดหยดที่เคยอัดฉีดไปแล้วหลายต่อหลายครั้ง จนร่างใหญ่ได้ดึงตัวตนของเขาออก ก่อนจะล้มตัวลงนอนข้างกายร่างบางแล้วรวบตัวเธอเขามากอดแนบอกเปลือยเปล่า ก่อนจะหลับเข้าสู่ช่วงนิทราในที่สุด

        แต่ใครจะรู้ว่าร่างบางที่ทำท่าเหมือนหลับไปแล้วแต่ที่แท้ เธอแค่รอโอกาส...โอกาสที่จะลุกออกจากที่นี้

      ร่างบางยกแขนของชายร่างใหญ่ออกแล้วลุกขึ้นอย่างทุลักทุเล แล้วก้าวเดินไปหยิบเสื้อผ้าที่ตู้ออกมาใส่แล้วคว้าเอากระเป๋าสะพายพร้อมเดินไปหยิบของใต้หมอนพร้อมกับพูดกับชายที่อยู่บนเตียง

    "อย่าให้เราได้เจอกันอีก...ถ้าเราได้เจอกันอีก...ฉันฆ่านายแน่ "ร่างบางบอกเสียงเหี้ยมก่อนจะก้าวออกจากห้องเธอเองไป

"พรีม...ฉัน...ขอโทษ"เสียงเพ้อละเมอของปอร์เช่ก่อนจะเงียบไปอีกครั้ง

วันอังคารที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2561

Porsche x Pream EP.7






  "เธอ…ทำให้ทำให้หมดความอดทนเองนะ แล้วอย่ามาโวย(วาย)ที่หลังล่ะ"

          เจ้าของนัยน์ตาสีดำทมิฬจดจ้องมาที่รูปหน้าเรียวสวยของฉัน แล้วอุ้มร่างฉัน(ท่าอุ้มเจ้าสาว)ขึ้น ตรงไปยังชั้น4ห้องริมสุดของผับ เขาเปิดประตูเข้าไป เขาอุ้มฉันเพียงมือเดียว โดยให้ฉันใช้ลำแขนไปโอบรอบคอของเขาเพื่อไม่ให้ฉันร่วงตก

         "อื้ม~…" เขาบดริมฝีปากลงมาที่ริมฝีปากของฉัน อย่างแผ่วเบา เสียงครางรัญจวนอยู่กับปากของเขา แผ่นหลังของฉันแนบไปกับเตียงนุ่ม ที่ไม่รู้ว่ามาถึงเตียงของเขาตั้งแต่เมื่อไร

         ร่างสูงของเขา โถมตัวลงมาบดเบียดไปกับเรือนร่างกัน แนบชิดสนิทจนแทบไม่มีช่องว่างให้อากาศลอดผ่านไปได้แม้แต่น้อยนิด

         สัมผัสร้อนระอุจากริมฝีปากนุ่มของคนบนเหนือร่างของฉัน เขาลากไล่ลงมาจากริมฝีปาก สันกราม จนถึงลำคอสวย เขาซุกไซร้ บนลำคอระหงซึ่งทอประกายจากผิวขาว เนียน ผุดผ่อง จนน่าฝากรอยประทับ ร่างสูงก็คิดเช่นนั้นเหมือนกัน จึงจัดการดั่งความคิด ร่างสูงจัดการฝากรอยขบเม้มตีตราจองจนมันเกิดรอยสีแดงกุหลาบจัด  ปรากฏเป็นหลักฐานแสดงความคิดเป็นเจ้าของ

        เขาขบเม้มในหลายๆที่ เมื่อเขาลากไล้ริมฝีปากนั้นไปทั่วทุกตารงผิวขาวเนียนนั้น แม้กระทั้งเนินอกขาวอวบนั้นที่เขาจงใจวนเวียนริมฝีปากอยู่ตรงนี้  ไม่ยอมห่าง เฮือกก~!!!

         ลมหายใจของฉันขาดห้วงเหมือนขาดอากาศหายใจทันทีที่เขาแตะไต่ริมฝีปากของคนร่างสูงไปตามขอบขเสื้อเกาะสีดำของฉัน คล้ายกำลังเล้าโลมและหลอกล่อให้ฉันหลงเข้าไปในวังวนแห่งความปารถนาที่เขาเป็นคนสร้าง และมันจะดีมากถ้าร่างกายฉันมันดันไปชอบสัมผัสของเขา  

        ฉันเป็นอะไร ฉันควรจะผลักเข้าออกแต่ทำไมร่างกายฉันถึงเป็นแบบนี้

          "อื้ม~…ฉันต้องการนาย ะอามากกว่านี้ อืม…อ่าห์~…"ฉันพูดขาดห้วงเสียงเส่า

         "ได้ แร้วอย่ามาร้องขอให้หยุดล่ะ ยัยน่านิ่ง ฮึฮึ~"เขาว่าแค่นั้น เขาก็บดจูบลงมาครั้งแล้วครั้งเล่า เขาจะเหมือนต้องการให้หัวใจฉันบ้าคลั่งเขา เขารุกไล่แล้วใช้สัมผัสร้อนชื้นจากปลายลิ้นลามเลียบนริมฝีปากจนตัวฉันสั่นไปหมด
            
               ผมเริ่มทำการสอดมือไปที่แผ่นหลังของพรีม   เพื่อรูดซิบชุดเกาะอกแล้วถอดออก   เผยให้เห็นอกอวบอิ่ม  ยอดอกสีชมพูที่เข้ากับผิวขาวราวน้ำนม   ผมไม่คิดเลยว่าเห็นพรีมตัวเล็กๆแบบนี้   หน้าอกเธอจะขนาด คัพ c

               “สวย…เธอสวยมากเลยพรีม”   ใช่  พรีมสวยมากจริงๆ  สวยจนมันทำให้ผมที่จะอดชมเธอไม่ได้เลย   ผมไม่รอช้าเพื่อไม่ให้เสียเวลา   ผมจัดการเอาปากครอบงำยอดอกสีชมพูของพรีม   และดูดดึงอย่างหิวกระหาย   อีกข้างผมก็ไม่ปล่อยให้ว่าง   โดยมีมือคอยบีบเค้นหน้าอกใหญ่ที่ล้นมือพร้อมกับเขี่ยยอดอกของพรีม   ทำสลับกันไปมาทั้งสองข้าง   ยอดอกของพรีมหวานราวกับขนมหวานชิ้นโปรด   บวกกับร่างกายที่หอมอ่อนๆเหมือนดอกไม้   มันยิ่งทำให้อารมณ์ผมเพิ่มขึ้นไปอีก

               “อื๊ออ….อ๊ะ”   ตอนนี้ฉันควบคุมตัวเองไม่ได้เลย   หน้าอกของฉันถูกเขาครอบงำอยู่แบบนั้นมันทำให้สมองฉันขาวโพลนไปหมด   มันเสียวซ่านจนฉันต้องเอามือขยุ้มกับจิกผมเขา   และกดลงมาให้แนบชิดกับอกอีก   มันรู้สึกดีมากจนฉันปฏิเสธสัมผัสจากเขาไม่ได้เลย

               “ปะ…ปอร์เช่   ฉันต้องการนาย”

               “ใจเย็นๆสิคะพรีมที่รัก   คืนนี้คงอีกยาวนะ”

               เมื่อผมดูดดื่มกับหน้าอกของพรีมจนพอใจแล้ว   ผมก็ค่อยๆพรมจูบลงมาที่หน้าท้องแบนราบของพรีม   พร้อมกับฝากรอยรักไว้หลายจุด

               เมื่อจัดการกับด้านบนเสร็จ   ร่างสูงก็ค่อยๆลูบไล้เรียวขาร่างบาง   เพื่อปลุกปั่นอารมณ์ของร่างบาง   และค่อยๆทำการถอดกระโปรงของร่างบางออกจนเหลือเพียงแพนตี้ตัวจิ๋วที่คอยปกปิดจุดสงวนของร่างบาง   นิ้วเรียวเกี่ยวแพนตี้ลงต่ำตามเรียวขาขาวเชื่องช้ากระทั่งตกลงไปอยู่ข้อเท้าเล็กของร่างบาง

                สวบ!

                “อึก…อ๊ะ…ปอร์เช่”   ฉันร้องออกมาอย่างไม่ทันได้ตั้งตัว   ฉันรู้สึกเจ็บมากเมื่อนิ้วเรียวของเขาสอดแทรกเข้ามาช่องทางด้านในของฉัน

               “ผ่อนคลายสิคะ พรีม”   อ่าา   ขนาดแค่นิ้ว   พรีมก็ตอดรัดนิ้วผมซะแน่นจนขยับไม่ได้แล้ว

               “อื้มม….ฉันจะพยายาม”   คำพูดหวานๆของเขาทำให้ใจฉันเต้นแรง   และเริ่มผ่อนคลายขึ้นมาบ้าง

               “…….”   พรีมเริ่มผ่อนคลาย  ผมจึงค่อยๆขยับนิ้วอย่างช้าๆ   ก่อนที่จะขยับให้เร็วขึ้นเรื่อยๆ

               “อื๊ออ…อ๊ะ..เจ็บ”   มันทั้งเจ็บ ทั้งแปลก  แต่มันก็รู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูก   เขาเริ่มขยับนิ้วเร็วขึ้นจากความเจ็บเปลี่ยนเป็นความเสียวซ่าน   จนฉันเหมือนกับกำลังลอยอยู่บนอากาศ   แต่แล้วก็ต้องตกลงมาเมื่อเขาหยุดขยับ

               ฟึบ!

               “อ๊ะ…หยุดทำไม”

               “จะรีบเสร็จคนเดียวหรอคะ   รอพี่ก่อนสิคะคนดี”   ผมทำการถอดนิ้วออกมา   เพื่อปลดเปลื้องเสื้อผ้าตัวเองออก

               เสื้อของร่างสูงถูกถอดออกพร้อมโยนลงพื้นห้องอย่างไม่ใส่ใจ   เรือนร่างเซ็กซี่ของร่างสูงเป็นประจักษ์ต่อสายตาของร่างบาง   สายตาคู่สวยไล่มองตั้งแต่แผงอกแน่น   ลงมายังกล้ามหน้าท้องแน่นแสนน่าลูบไล้   จนร่างบางเองยังอยากสัมผัสมันสักครั้ง

               ฝ่ามือร่างสูงเริ่มเลื่อนลงต่ำปลดกางเกงออกโยนทิ้งลงพื้นอย่างไม่สนใจราคาว่ามันจะแพงแค่ไหน เบื้องล่างเหลือเพียงอันเดอร์แวร์คอยปกปิดส่วนนั้นที่มันเริ่มคับแคบพองโตออกมาด้วยความเกรี้ยวกราดต้องการปลดปล่อยใส่ร่างบางเป็นเอามาก

               และตอนนี้สิ่งนั้นมันพร้อมเผชิญหน้ากับร่างบางแล้ว

               พรึ่บ!
             
               ดวงตาหวานปรือตามองแก่นกายเบื้องหน้าที่มันตั้งชันชี้หน้าร่างบางอย่างคาดโทษ ตอนนี้ร่างบางไม่รู้สึกอะไรนอกจากความรู้สึกที่มีความต้องการจากร่างสูงแทบจะแย่อยู่แล้ว

               แก่นกายแทรกเข้าด้านในช่องทาง เริ่มรู้สึกถึงความตอดรัดแน่นขึ้นทุกที ใบหน้าหวานแสดงสีหน้าเหยเก ความเจ็บปวดเริ่มแล่นผ่านทุกสัดส่วนหนักกว่าเก่าอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ริมฝีปากบางเม้มกัดแน่นจนห่อเลือดไม่เคยรู้สึกปวดร้าวเจียนตายขนาดนี้



               ''ฮึก!..ปอร์เช่..ฉันเจ็บ ''   ร่างบางพูดเสียงสั่นเครือรู้สึกถึงความเจ็บแล่นผ่านด้านในผนังช่องทาง เล็บทั้งสิบจิกเนื้อผิวของเขากระทั่งเกิดเป็นรอยแผล   แต่ร่างสูงกลับไม่ใส่ใจและไม่รู้สึกเจ็บทั้งสิ้น

               ฟึ่บ

               ''อื้ออ..''  ผมไม่รู้ควรหาวิธีใดทำให้คนตัวเล็กหายร้องไห้เสียทีจึงทำได้แค่โน้มหน้าลงไปใกล้พร้อมประกบริมฝีปากบางไม่รู้เป็นรอบที่เท่าไหร่ ดวงตาหวานหลับพริ้มเริ่มคล้อยตามอารมณ์ของผมขึ้นมาทันที ริมฝีปากร้อนเริ่มดำเนินบทจูบนุ่มนวลเพียงฝ่ายเดียว ไม่ว่าจะตักตวงมากเท่าไหร่หรือนานแค่ไหนผมก็ไม่เคยรู้สึกเบื่อเรียวปากฉ่ำของพรีมเลย

               เขาใช้จังหวะนี้ด้วยการดันแก่นกายเข้าด้านในช่องทางของฉันลึกมากกว่าเก่า ผนังทางเริ่มคลายตัวออกอย่างไม่มีสาเหตุทั้งที่ว่าตอนแรกมันยังคับแคบเมื่อครู่นี้เองแต่พอได้ลิ้มรสชาติจากริมฝีปากกระจับของเขา   ฉันกลับลืมไปเสียทุกอย่าง

               แท่งเนื้อร้อนเริ่มครูดช่องทางด้านในอย่างไม่ยอมลดละ ร่างสูงขยับบริเวณสะโพกเข้าออกเชื่องช้าไม่ได้เร่งรีบอะไรมากเพื่อเป็นการให้คุ้นชินสิ่งแปลกปลอมด้านในตัว สองมือเล็กกระชับรอบบ่าแกร่งแน่นหนายามอีกฝ่ายคอยขยับแก่นกายตามจังหวะ

               ''อึกก..อ๊ะ..อ๊า..''   ริมฝีปากของทั้งคู่ถูกถอนออกจากกันโดยร่างสูงเองเป็นฝ่ายละออก เสียงหวานเปล่งออกมาอย่างเต็มที่ครางกระเส่าครั้นอีกฝ่ายคอยขยับสะโพกเชื่องช้า

               ใบหน้าคมเชิดขึ้นด้านบนสูดอากาศบริสุทธิ์เข้าเต็มปอด  จากการขยับสะโพกเชื่องช้าเริ่มเร็วไปตามกาลเวลา เปลี่ยนจากท่วงทำนองอ่อนช้อยกลายเป็นท่วงทำนองเร่าร้อนคอยกลืนกินเรือนร่างของร่างบางทีละนิดทีละน้อย

               ''อึกก..อ๊า''  เสียงหวานครางกระเส่าบรรเลงพร้อมกิจกรรมเร่าร้อนเช่นนี้ ใบหน้าหวานเชิดขึ้นรับอากาศบริสุทธิ์รอบตัวขณะร่างสูงยังคงคอยมอบความสุขเติมเต็มส่วนสึกกร่อนด้านในจิตใจของร่างบางทีละนิด
               
               ฝ่ามือเล็กกำผ้าปูเตียงผืนขาวแน่นเต็มมือแทบจะจิกให้ขาดริ่วก็ย่อม   ริมฝีปากบางเผยอขึ้นรับแรงกระแทกจากอีกฝ่าย   อุณหภูมิภายในห้องยังคงเย็นยะเยือกหากแต่เรือนร่างทั้งสองแทบจะหลอมรวมเป็นหนึ่งกลับอาบไปด้วยหยาดเหงื่อมากมาย

               สองมือแกร่งจับหัวเตียงไว้เป็นหลักทรงตัว ร่างสูงเปลี่ยนมากระแทกแก่นกายเข้าออกใส่ด้านในช่องทางของร่างบางด้วยแรงมวลมหาศาล แม้ว่าร่างบางจะรู้สึกถึงความปวดร้าวคล้ายร่างกำลังจะแยกออกจากกันทว่าในยามเวลานั้นดันมีความรู้สึกดีแทรกซ้อนเข้ามา
พั่บๆ กึกๆ !

               เสียงเนื้อกระแทกเข้าหากันจนเกิดเสียงดังกังวาลทั่วบริเวณห้อง  ขาเตียงขูดพื้นครั้งแล้วครั้งเล่าตามแรงกระแทกมากมายจากร่างสูง ร่างบางสั่นคลอนไปตามแรงกระแทก หน้าอกคู่สวยกระเพื่อมขึ้นลงตามจังหวะการขยับสะโพกของเขา

               ร่างสูงไม่ออมแรงหรืออะไรทั้งสิ้น ยิ่งกาลเวลาดำเนินอย่างรวดเร็วมากเท่าไหร่กลับไม่มีปฎิกิริยาว่าร่างทั้งสองจะหยุดกิจกรรมเร่าร้อนเช่นนี้เสียที ใบหน้าคมโน้มลงอีกครั้งใช้จมูกคมฝังลงลำคอนวลอย่างหืดกระหายพร้อมสูดดมกลิ่นจากกายเล็กเข้าเต็มปอด

               ''อ๊ะ..ปะ..ปอร์เช่..ฉะ..ฉันไม่ไหวแล้ว''

               ''ขะ..ขอฉันอีกนิดเดียว..กำลังถึงแล้วอืมม''  ร่างสูงครางด้านในลำคอแกร่งด้วยความพึงพอใจ



               เสียงครางหวานกระเส่าท่ามกลางกิจกรรมที่ยังคงดำเนินไปได้ด้วยดี เขารับรู้ได้ว่าร่างกายของร่างบางเริ่มไม่ไหวกับแรงต้านทานของเขาเสียแล้ว กระนั้นเขาจึงทำการกระแทกสะโพกเข้าออกประมาณ 3 ครั้งก่อนกระตุกน้ำเหนียวขุ่นใส่ช่องทางด้านในของร่างบาง

               ''อึกก..อื้ออ''   ร่างบางเองก็ปล่อยน้ำเหลวออกมาตามกันพร้อมทั้งเลือดข้นที่มันแสดงถึงครั้งแรกการมีอะไรครั้งนี้ของร่างบาง น้ำเหนียวขุ่นผสมปนเปไปพร้อมเลือดแดงของร่างบางเปื้อนผ้าปูเตียงจนเห็นได้ชัด









05.00 AM

               “อื๊ออ…อ๊ะ อ๊ะ ปะ  ปอร์เช่  ใกล้แล้ว เร็วอีก”

               “อืมม…อีกแปปเดียวนะคะที่รัก”

               ร่างสูงรับรู้ได้ทันทีว่าร่างบางใกล้จะเสร็จแล้ว   จึงรีบเร่งขยับสะโพกให้เร็วขึ้นและแรงขึ้น   เพราะตัวร่างสูงเองก็ใกล้จะปลดปล่อยน้ำรักออกมาแล้วเหมือนกัน

               “อ๊าาาาา/อ่าาาาา”   เมื่อถึงขีดสุดทั้งคู่ก็ปลดปล่อยน้ำรักออกมาพร้อมกัน

               ร่างสูงโปร่งของปอร์เช่ล้มลงนอนเคียงร่างบาง ส่วนร่างบางเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายหยุดกิจกรรมทั้งมวลแล้วจึงผล็อยหลับดำดิ่งเข้าสู่ห้วงนิทราในขณะที่ร่างสูงเองกำลังจะชันร่างตัวเองขึ้นเอ่ยชวนร่างบางเข้าไปชำระร่างกายด้วยกัน

               ''อ้าว หลับซะละ''  ดวงตาคมมองใบหน้าหวานบัดนี้ได้หลับใหลเข้าสู่ห้วงความฝันเป็นอันเรียบร้อย ฉับพลันสายตาคมดันสะดุดเข้าบริเวณหว่างเรียวขาเนียนที่มันมีน้ำหนืดของร่างบางผสมเลือดข้นจากการมีอะไรครั้งแรกเปื้อนผ้าปูเตียง


               ''ขอโทษนะพรีม''





Nc18+ ep.13 หึง

*************CutNc18+********* ***        "อ๊ะ...โอ๊ย" เขาว่าจบปอร์เช่ก็จัดการยัดกายแท่งร้อนอันใหญ่ของเขาเข้ามาแบบไม่ทันต...